चउमासी पारणुं आवे, करी विनति निज घर जावे,
प्रिया पुत्रने वात जणावे, पटकुल जरी पथरावे रे.
महावीर प्रभु घेर आवे,
जीरण शेठजी भावना भावे रे, महावीर प्रभु घेर आवे. १
ऊभी शेरीअे जळ छंटकावे, जाई केतकी फूल बिछावे,
निज घर तोरण बंधावे, मेवा मिठाई थाळ भरावे रे.
महा० २
अरिहाने दान ज दीजे, देतां जे देखीने रीझे;
षट्मासी रोग हरीजे, सीझे दायक भव त्रीजे रे.
महा० ३
जिनवरनी सन्मुख जाउं, मुज मंदिरीये पधरावुं,
पारणुं भली भाते करावुं , जुगते जिनपूजा रचावुं रे.
महा० ४
पछी प्रभुने वोळावा जईशुं, कर जोडीने सन्मुख रहीशुं;
नमी वंदीने पावन थईशुं, विरति अति रंगे वहीशुं रे.
महा० ५
दया दान क्षमा शील धरशुं, उपदेश सज्जनने करशुं;
सत्य ज्ञान दशा अनुसरशुं, अनुकंपा लक्षण वरशुं रे.
महा० ६
अेम जीरण शेठ वदंता; परिणामनी धारे चढंता,
श्रावकनी सीमे ठरंता, देवदुंदुभि नाद सुणंता रे.
महा० ७
करी आयु पूरण शुभ भावे, सुरलोक अच्युते जावे;
शातावेदनीय सुख पावे, ‘शुभवीर’ वचनरस गावे रे.
महा० ८
